Nabeschouwing Nederland – Italië: een blik op de feiten

In het voetbal gaat het vaker om meningen en interpretaties dan om feiten, zo blijkt maar weer na het 1-1 gelijkspel van het Nederlands Elftal in en tegen Italië. Kennelijk lag de lat bij Oranjevolgers zo laag, dat er grote vreugde en opwinding is over het feit dat Nederland niet totaal afgeslacht werd en zowaar zelf ook een paar aardige (counter)aanvallen opzette. Dus laten we even naar de droge feiten kijken.

Nabeschouwing Nederland - Italië Nations League

Nederland – Italië nabeschouwing

Feiten kun je vaak uitdrukken in cijfers. Zoals het aantal schoten op goal van een team. Op NPO2 durfde ‘analist’ Pierre van Hooijdonk te beweren dat de Azzurri maar één schot op goal hadden gelost. Fout, Pierre. Dat waren er zes. Van de in totaal acht schoten. Dus de Italianen produceerden maar twee afzwaaiers, oftewel ballen die over en naast de palen en lat zeilden. Bij Oranje was het vizier stukken onscherper: veertien schoten in totaal, waarvan er maar drie ‘on target’ waren. Dan kan je wel termen als ‘af en toe dominant’ en ‘bij vlagen de baas’ gebruiken om jezelf in te dekken, maar Italië kwam simpelweg tot meer doelrijpe kansen.

Balbezit en passnauwkeurigheid

Balbezit? Was ook groter bij Italië, al is balbezit natuurlijk geen doel op zich en ook niet noodzakelijk een must om te winnen of meer kansen af te dwingen. Passnauwkeurigheid dan, da’s wel een fijne categorie om hogere cijfers op te scoren dan de tegenstander, want een ziekenhuisbal leidt tot balverlies. Italië deed het wat beter met 85 procent, versus 82 procent. Ook won het thuisland meer kopduels.

Voorste linie Oranje de zwakste

zwakste linie van Nederland is de voorste – dat probleem was onder het leiderschap van Ronald Koeman al bekend. En nu ook Memphis Depay niet meer de magie levert, waarmee vooral in de vorige Nations League-campagne snelle achterstanden toch werden omgebogen, blijft Oranje verstoken van goals. In de afgelopen vijf duels (tegen Polen 1-0 winst, tegen Italië 0-1 verlies, tegen Mexico 0-1 verlies, tegen Bosnië 0-0, nu deze 1-1) werd dus slechts tweemaal gescoord – en werden er maar vijf ‘punten’ gehaald, daar waar er vijftien mogelijk waren.

Foute analyse Pierre van Hooijdonk

Dat zijn de feiten en hoe je die wil interpreteren is natuurlijk helemaal je eigen verantwoordelijkheid. Maar doe het alsjeblieft niet op zijn Van Hooijdonks, door niet eens de moeite te nemen om even de feiten op te zoeken en in plaats daarvan gewoon iets uit je duim te zuigen.

Reacties